Hertenpark – Damherten

Over mij

Gino Derycker

Mijn passie voor damherten begon van kinds af. Mijn ouders hadden sinds eind jaren tachtig damherten lopen in de tuin en ik begon al vroeg hun levenswijze te bestuderen. Hoe meer ik met deze dieren bezig was, des te meer ik erdoor bezeten werd.

Er valt altijd iets te beleven: in de herfst de bronst, in de lente het afwerpen en teruggroeien van de geweien. Maar het mooiste van al is juni – dan worden de kalveren geboren.

In 2006 ben ik gestart met een blog om mijn ervaringen te delen en mensen te informeren die ook damherten willen houden. Ik ben gespecialiseerd in het verdoven en vangen van damherten voor verhuis en ben lid van ABEC vzw, de vereniging van Belgische hertenhouders.

Advies over het houden van damherten
Vangen & verplaatsen onder verdoving

Het jaar van een damhert

Altijd iets te beleven

Mei

Gewei afwerpen

Begin mei wordt het gewei afgeworpen en start meteen de groei van een nieuw gewei, onder een huid vol bloedvaten: de bast.

Juni

Geboorte

De hinde werpt één kalfje (zelden twee). Het kalf houdt zich de eerste week schuil en sluit na zo'n twee weken aan bij de groep.

Augustus

Vegen

Eind augustus is het gewei volgroeid en gevoelloos. De bok schuurt de bast eraf – dat noemen we vegen.

Okt – Nov

Bronsttijd

De paartijd. De hals van de bok wordt dikker, hij brult, maakt bronstkuilen en is wat onrustiger.

Info

Het damhert (Dama dama)

70–120 kggewicht bok
schofthoogte ± 1 m

50–70 kggewicht hinde
schofthoogte ± 75 cm

± 15 jaargemiddelde leeftijd
tot 25 jaar gemeten

32–33 wkdraagtijd
geboorte in juni

Benaming

Mannetje: hert of bok
Vrouwtje: hinde
Jong: hertenkalfje
1-jarig bokje: spitser
2-jarig bokje: knieper
1-jarige hinde: smaldier
EN / FR / DE: Fallow deer / Daim / Damwild

Kenmerken

Typisch is de gestipte vacht, al komen damherten in vele kleuren voor: wit, lichtbruin-wit, lichtbruin, roodbruin en zwart. In de zomer zijn de stippen goed zichtbaar, de wintervacht is donkerder.

Over de rug loopt een donkere aalstreep tot aan de staart. De spiegel is wit met een donkere omranding. De bok draagt een gewei en heeft een opvallende adamsappel; de hinde is geweiloos.

Voeding & huisvesting

Damherten zijn vooral grazers, maar eten ook hooi, bladeren, bieten, noten, fruit en snoeiafval. Ze zijn slim genoeg om giftige planten zoals taxus te laten staan.

Minstens ± 500 m² weide per volwassen dier
Goed aangespannen afsluiting van 2 m hoog
Schuilhok en natuurlijke schaduwplaatsen
Liksteen (zoutsteen) en vers drinkwater

Gedrag

Damherten zijn slim en nieuwsgierig, maar hebben nog hun ‘wild instinct’: vergelijk ze niet met geiten of schapen. Uit stilstand springen ze tot 2 m hoog als ze opgejaagd worden.

Plaats geen stroomdraad en bescherm jonge bomen met een korf. Wil je ze tam maken? Ga (bijna) dagelijks de weide in en laat ze uit je hand eten. Een kwestie van tijd en geduld.

Benaming van de delen van een damhertgewei: schoffel, doorn, midden end, ijs end, oog end, stang en roos

Het gewei

Het gewei bestaat uit beenstof en wordt elk jaar opnieuw opgezet. In zijn eerste voorjaar zet de bok spitsen op (spitser). De volgende fase, de knieper, heeft rozenstokken, oogtak, middentak en meestal een vork als top.

Daarna verbreedt het gewei zich en ontstaat de schoffel. Rond 7 à 8 jaar is het gewei volgroeid; naarmate de bok ouder wordt, gaat het gewei terugzetten.

Oormerken en registreren van damherten: Dierengezondheidszorg Vlaanderen. Meer over herten: veluwshert.nl.

Galerij